<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-8716252225592236034</id><updated>2011-11-28T06:29:31.047+06:30</updated><title type='text'>solakoko</title><subtitle type='html'>အေပ်ာ္ပါ</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://solakoko.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8716252225592236034/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://solakoko.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>solakoko</name><uri>http://www.blogger.com/profile/06254816873073095576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>1</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8716252225592236034.post-374670458486459303</id><published>2011-02-14T20:53:00.001+06:30</published><updated>2011-07-16T15:08:34.119+06:30</updated><title type='text'>Fwd but .........arr yin phat kyi pay !</title><content type='html'>&lt;div class="gmail_quote"&gt;အိမ္ေထာင္က်ျပီးသူေရာ၊ မက်ေသးသူေတြအတြက္ ေငြစုစာအုပ္ေလးတစ္အုပ္&lt;br /&gt;လက္ေဆာင္ေပး လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီ စာအုပ္က ေငြေၾကးစုဖို႔ မဟုတ္ပါဘူး။&lt;br /&gt;ကိုယ္ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း၊ ၾကည္ႏူးျခင္း၊ အမွတ္တရေတြ စုဖို႔အတြက္ျဖစ္တယ္။&lt;br /&gt;ဖတ္မိတဲ့ စာေလးတစ္ပုဒ္က ဒီလိုဆိုပါတယ္။&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ကြ်န္မ မဂၤလာေဆာင္တဲ့ေန႔က မဂၤလာလက္ဖဲြ႔အျဖင့္ ေငြစုစာအုပ္ တစ္အုပ္ကို&lt;br /&gt;အေမက လက္ေဆာင္ေပးခဲ့တယ္။ ကြ်န္မအတြက္ အေမြမ်ားလားေပါ့။ စာအုပ္ကို&lt;br /&gt;ဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ စုထားတဲ့ေငြက က်ပ္ ၁ဝဝဝ ပဲ ရွိတယ္။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့တဲ့&lt;br /&gt;မ်က္လံုးနဲ႔ အေမကို ကြ်န္မၾကည့္မိေတာ့ အေမက ျပံဳးရင္း "သမီး... ဒါ&lt;br /&gt;သမီးအတြက္ အေမအထူးလုပ္ထားတဲ့ "မဂၤလာစု" စာအုပ္ေလးပါ။ ေနာင္ေနာက္&lt;br /&gt;အမွတ္တရျဖစ္ေစတဲ့ ေန႔မ်ဳိးမွာ ဒီစာအုပ္ထဲ ေငြအနည္းအမ်ားမဆို စုႏိုင္တယ္။&lt;br /&gt;ဒါမွ ေနာက္အိုမင္းလာတဲ့အခါ ဒီစာအုပ္ထဲမွာ ေငြေတြအျပင္&lt;br /&gt;ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြပါ ရွိေနလိမ့္မယ္"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;အေမေျပာတဲ့ စကားကို ကြ်န္မ အမွတ္တမဲ့ပဲ ထားလိုက္မိတယ္။ ကြ်န္မ အမ်ဳိးသားက&lt;br /&gt;အဲဒီစကားကို ေခါင္းတညိတ္ညိတ္နဲ႔ မွတ္သားေနခဲ့တယ္။&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;မဂၤလာေဆာင္ျပီးေနာက္ အမ်ဳိးသားက စာအုပ္ထဲ က်ပ္ ၅ဝဝ ႏွစ္ၾကိမ္ စုလိုက္တယ္။&lt;br /&gt;တစ္ၾကိမ္က သူရာထူး တိုးတဲ့အတြက္ျဖစ္ျပီး ေနာက္တစ္ၾကိမ္က ကြ်န္မ&lt;br /&gt;ခဲြစိတ္ခန္းက ထြက္တဲ့ေန႔ျဖစ္တယ္။ အဲဒီတုန္းက အမ်ဳိးသားရဲ႕ အျပဳအမႈကို&lt;br /&gt;ကြ်န္မရီခ့ဲမိတယ္။ ဒါေပမယ့္ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ၾကည္ႏူးမိပါတယ္။ ကြ်န္မ&lt;br /&gt;က်န္းမာလာတဲ့ေန႔ကို သူ႔ရဲ႕ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ေန႔အျဖစ္ သတ္မွတ္ခဲ့လို႔ပါပဲ။&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;သိပ္မၾကာဘူး... ကြ်န္မ ကိုယ္ဝန္ရွိလာတယ္။ အဲဒီအတြက္ ကြ်န္မ ေငြ ၂ဝဝဝက်ပ္&lt;br /&gt;စုလိုက္တယ္။ အဲဒီေနာက္ ေမြးဖြားလာတဲ့ ရင္ေသြးငယ္ေလး သယ္ေဆာင္လာခဲ့တဲ့&lt;br /&gt;ေပ်ာ္ရႊင္မႈက ကြ်န္မတို႔အတြက္ တိုေတာင္းခဲ့တယ္။ ကြ်န္မတို႔ၾကားထဲ&lt;br /&gt;အျငင္းအခုန္နဲ႔ ေအးစက္မႈက ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ေရာက္လာခဲ့တယ္။ ေလွ်ာ္လို႔&lt;br /&gt;မကုန္ႏိုင္တဲ့ အႏွီးေတြ၊ တိုက္လို႔မကုန္ႏိုင္တဲ့ ႏို႔ေတြက&lt;br /&gt;ကြ်န္မတို႔ရဲ႕ခံစားမႈကုိ ဆိုးသထက္ ဆိုးဝါးလာေစခဲ့တယ္။ အေမ&lt;br /&gt;လက္ေဆာင္ေပးခဲ့တဲ့ "မဂၤလာစု" စာအုပ္က အံဆဲြတစ္ေနရာမွာ ကြ်န္မတို႔ရဲ႕&lt;br /&gt;ေမ့ေလွ်ာ့ျခင္းကုိ ခံခဲ့ရတယ္။ စာအုပ္ထဲက ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း ကိန္းဂဏန္းက&lt;br /&gt;နဂိုေနရာမွာပဲ ရပ္တန္႔ေနခဲ့တယ္။&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ကြာရွင္းဖို႔အတြက္ ကြ်န္မတို႔ ျပင္ဆင္ၾကေတာ့ အေမက "အဲဒီစာအုပ္ထဲက ေငြကို&lt;br /&gt;သမီးတို႔ အရင္ျဖဳန္းျပီးမွ ကြာရွင္းၾကပါ။ စာအုပ္ထဲက ေငြက သိပ္မမ်ားေပမယ့္&lt;br /&gt;အဲဒီေငြက သမီးတို႔ႏွစ္ေယာက္လံုး ပိုင္တဲ့ေငြျဖစ္တယ္" လို႔ေျပာတယ္။&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;စာအုပ္ထဲက ေငြ ၁ဝဝဝကို ကြ်န္မ ထုတ္ယူလိုက္တယ္။ လိုခ်င္တာ ၾကာေနျပီျဖစ္တဲ့&lt;br /&gt;အဝတ္အစားေတြကို ကိုင္ဆဲြရင္း ကုန္တိုက္ထဲကေန ကြ်န္မထြက္လာခဲ့တယ္။&lt;br /&gt;ကုန္တိုက္တံခါးဝအေရာက္ အေရာင္းစာေရးမဆီ ကြ်န္မျပန္လွည့္လာျပီး&lt;br /&gt;"ေဆာရီးပဲ... ဒီပစၥည္းေတြ ကြ်န္မ မယူေတာ့ဘူး။ ပိုက္ဆံျပန္အမ္းေပးပါ" လို႔&lt;br /&gt;ေတာင္းဆိုလိုက္တယ္။&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ေခါင္းထဲမွာလည္း ဒီေငြ ၁ဝဝဝ ဟာ ငါတို႔ရဲ႕ မဂၤလာေတြ၊ အမွတ္တရေန႔ေတြ၊&lt;br /&gt;အေပ်ာ္ေတြ စုထားတဲ့ ေငြျဖစ္တယ္လို႔ ခ်က္ခ်င္းေတြး လိုက္မိတယ္။&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ကြ်န္မ အမ်ဳိးသားက အရွက္ၾကီးသူ တစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခါက&lt;br /&gt;လမ္းမေပၚမွာ "ငါနင့္ကိုခ်စ္တယ္" လို႔ ေအာ္ေျပာခဲ့ဖူးတယ္။ အဲဒီအတြက္&lt;br /&gt;ကြ်န္မ ေငြတစ္ရာ စုခဲ့တယ္။&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ကြ်န္မရဲ႕ ေမြးေန႔ကို သူမွတ္မိတယ္။ ကြ်န္မရဲ႕ ဖိနပ္အတိုင္း၊ ကြ်န္မရဲ႕&lt;br /&gt;လွ်ဳိ႔ဝွက္နံပါတ္နဲ႔ ကြ်န္မ ေၾကာက္တတ္တဲ့ အရာအားလံုးကို သူမွတ္မိေနတယ္။&lt;br /&gt;အဲဒီအတြက္ ေမြးေန႔တုန္းက ကြ်န္မ ၃ဝဝက်ပ္ စုခဲ့တယ္။&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;မိန္းမေတြနဲ႔ သူကင္းရွင္းတယ္။ ေရလာေျမာင္းေပးလုပ္တဲ့ သူ႔လက္ေအာက္က&lt;br /&gt;ဝန္ထမ္းေတြနဲ႔ သူကင္းကင္းရွင္းရွင္း ေနခဲ့တယ္။ အခြင့္အေရး မေပးခဲ့ဘူး။&lt;br /&gt;အဲဒီအတြက္ ကြ်န္မ ၅ဝဝက်ပ္ စုခဲ့တယ္။&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ဒီေငြ ၁ဝဝဝထဲမွာ အေပ်ာ္ေတြ ဒီေလာက္ စုမိေနပါလား? ဒီလိုဆိုရင္ စာအုပ္ထဲ&lt;br /&gt;စုထားတဲ့ ေငြ ႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္ထဲမွာ .... ကြ်န္မမ်က္လံုးထဲ မ်က္ရည္ေတြ&lt;br /&gt;ျပည့္လွ်ံလာခဲ့တယ္။&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ညေနအိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ စာအုပ္ကို သူ႔လက္ထဲ အပ္လိုက္ျပီး " ဒီထဲက ေငြေတြ&lt;br /&gt;အျမန္သံုးလိုက္၊ သံုးကုန္မွ ကြာရွင္းမယ္" လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ေနာက္တစ္ရက္ညမွာ ကြ်န္မလက္ထဲ စာအုပ္ကို သူျပန္အပ္ခဲ့တယ္။ ကြ်န္မ&lt;br /&gt;ဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ ေငြေတြေလွ်ာ့မသြားတဲ့အျပင္ ၁ဝဝဝက်ပ္ ထပ္တိုးလာခဲ့တယ္။&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"ဒီထဲက ေငြ တစ္က်ပ္တစ္ပဲဟာ ငါတို႔အတူ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့တဲ့လမ္းကို&lt;br /&gt;မွတ္သားထားတယ္။ ငါနင့္ကို အဲေလာက္ေတာင္ ခ်စ္ခဲ့မွန္း&lt;br /&gt;ကိုယ့္ကိုယ္ျပန္သတိထားမိလို႔ ေငြ ၁ဝဝဝ ငါထပ္ စုလိုက္တယ္" လို႔ သူက&lt;br /&gt;ေျပာတယ္။&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;အေမေျပာတဲ့ စကားေတြ မွန္ခဲ့ပါတယ္။ အခ်စ္ဆိုတာ လက္ထပ္ဖို႔အတြက္&lt;br /&gt;ဖြင့္ခဲ့တဲ့ အေကာင့္နံပါတ္ျဖစ္တယ္။ လက္ထပ္ျပီးေနာက္ လင္မယားၾကားမွာရွိတဲ့&lt;br /&gt;အမွတ္တရ၊ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြ၊ ရိုမန္တစ္ျဖစ္ရပ္ အားလံုးကို ဒီအေကာင့္ထဲ&lt;br /&gt;စုထည့္ဖို႔ျဖစ္တယ္။ ဒီလို ေန႔ေန႔၊ လလ အေပ်ာ္ေတြ စုတဲ့ အစုစာအုပ္ေလးသာ&lt;br /&gt;ရွိခဲ့ရင္ ဘယ္ေလာက္ပဲ ဆင္းရဲတဲ့ လက္ထပ္ျခင္းမ်ဳိး၊ ပင္ပန္းတဲ့&lt;br /&gt;လက္ထပ္ျခင္းမ်ဳိး ျဖစ္ခဲ့ပါေစ အခက္အခဲ အားလံုးကို&lt;br /&gt;ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ပါတယ္ေလ....&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;!-- Place this tag in your head or just before your close body tag --&gt;&lt;br /&gt;&lt;script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"&gt;&lt;/script&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;!-- Place this tag where you want the +1 button to render --&gt;&lt;br /&gt;&lt;g:plusone&gt;&lt;/g:plusone&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8716252225592236034-374670458486459303?l=solakoko.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://solakoko.blogspot.com/feeds/374670458486459303/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://solakoko.blogspot.com/2011/02/fwd-but-arr-yin-phat-kyi-pay.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8716252225592236034/posts/default/374670458486459303'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8716252225592236034/posts/default/374670458486459303'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://solakoko.blogspot.com/2011/02/fwd-but-arr-yin-phat-kyi-pay.html' title='Fwd but .........arr yin phat kyi pay !'/><author><name>solakoko</name><uri>http://www.blogger.com/profile/06254816873073095576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry></feed>
